औँठी
औँठी लगाउँदा मात्र पराई आफ्नो हुनेभए
औँठीहरुको माला नै बनाई पहिराई दिन्थेँ
त्यही माला ले नै पूर्णता लिनेभए
सारा बगैँचा नै उनैलाई सुम्पी दिन्थे
ओठको कम्पन बिच निक्लेको उनको नाममा
जिन्दगी नै समर्पित गरी दिन्थेँ नयनका ति तीरमा
भमरा अनि फूलको मित्रता हेर्दैसुन्दर बागमा
कल्कलाउँदा कलीसरि मुस्कुराउँथें उनको यादमा
मैले उनेका मालाहरु फ़्रेम भित्र सजाई दिनु
मेरा ति सपनाहरु आफ्नै सम्झी देखी दिनु
पाउँनु र गुमाउँनु त के नै छ र जिन्दगीमा
यादै यादको माला गूथि चढाई दिनु मन्दिरमा ।
-सुनिता खत्री
भर्जिनिया, अमेरिका ।
प्रतिक्रिया
सम्बन्धित समाचार
