आइतवार, माघ २२, २०७९
Mountain Khabar

Advertisment

SKIP THIS

घुमाउने झार (लघुकथा)


  • ललिता जोशी क्षेत्री, भारत
  • शुक्रबार, माघ ६, २०७९
  • 52
    SHARES

घुमाउने झार

बुवा सभाका मुख्य अतिथिको रूपमा सिलगढी जानुहुने रे ।आज भने म (सालु ) जङ्गल जान पाउने भएं । डोको नाम्लो र बाम्फक निकालें र सुबाला दिदी हिडी सकिन् कि भनेर हेर्न गएं। दिदी भात खांदै रहिछन् । म ढुक्क भएं।

आज त म पनि जाने भन्दै रमाएं। दिदीले “हामीलाई जान मन पर्दैन तर तिमी भने कती रमाउँछ्यौ भन्दै हासीन”।

हामी पोखरेबुङ्गको बाटो हुंदै बडा रेकँ खोलाको ओरालो रातो माटे तिर लाग्यौं । सल्लाको रूख काटिंदै थियो । म दियालोको चोईटा बटुल्न तिर लागें । दिदी पनी दाउरा बटुल्न लागीन् ।

भारी बोकेर फर्किँदै थियौं । उज्यालै थियो ! हामी उक्कालो चडेको नि धेरै बेर भईसकेको थियो । हामी घुम्दै फिर्दै त्यही ठाउँमा पुग्दा रहेछौँ । मुल वाटोमा निस्किनै सकेनौँ । अब रात पनि पर्न थाल्यो । उक्कालो मात्र होइन रातो माटो भएको चिप्लो पनि थियो । थाकी सकेका थियौं । भारी बिसायौं। दांया बांया हेर्न थाल्यौ । निष्पट्ट अंध्यारो भईसकेको थियो । केही देखिएन । दिदी जाउँ भन्दै आत्तिन थाली सालु । उस्लाई डर पनि लागेछ । यसरी राती कहिल्यै जंगल गएकी रहिनछ उ। दुबैजना डोको बोकी उक्कालो लाग्यौँ । एउटा केटा खोलाको छेउमा बसेको देखेर दिदीले सोधिन “माथी बाटो कता बाट निस्कन्छ भाई” , उ केही बोलेन। दिदीले कटुवा बेरेर सल्काईन् । मलाई पनि कदुवाको गन्ध भने मन पर्थ्यो । अनी हामी उकालै उकालो सरसर हिड्यौँ र घर पुग्यौं।

घर पुग्दा रूवा बासी भईरहेको थियो । म र सुबाला दिदी भारी घोप्ट्याएर दगुर्दै हेर्न पुग्यौं ! आमा नि! त्यो अघि खोलाको छेउमा भेटेको केटाको लाश पो भुंईमा लडी राखेको रहेछ । आंङ्ग सिरीङ्ग भयो । ओह घुमाउने झारले भेटेको भनेको त त्यही पो रहेछ।।

-ललिता जोशी क्षेत्री
भारत

प्रतिक्रिया
सम्बन्धित समाचार
ताजा अपडेट
धेरै पढिएको

माउण्टेन खबर प्रा.लि.
ठेगाना: लैनचौर, काठमाडौं २६  वडा
दर्ता प्रमाणपत्र नम्बर : २११३/७७-७८
फोन नम्वर : ९८५१२२७४०६
ईमेल: [email protected]

हाम्रो टिम

सल्लाहकार : राम लामा “अविनाशी”

संञ्चालक : अनिता चापागाँई
सम्पादकअच्युत  रेग्मी
सम्वाददाता : अनिसा निरौला
सम्वाददाता : आषिश तामाङ

सम्वाददाता : सब्बु आचार्य
बजार व्यवस्थापक : क्रिशमान तामाङ